Sokağa Çıkıp Bağıralım!

Abi biz napıyoruz ya? Neden böyle yaşıyoruz? Neden ders işliyoruz? Neden o kadar takıntılıyız? Neden rahatlamıyoruz? Çıkıp bağıralım mesela, ciğerlerimizi patlatırcasına koşalım, beynimizi sakatlayana kadar mal mal film izleyelim veya seyredelim, donumuz donuncaya kadar yağmurun altında yürüyelim, midemiz bulanıncaya kadar kahve içelim, zor değil.

Sıradışı Olmak İçin Yaşamdan Uzaklaşmak Gerek

Ne olacak bizim halimiz böyle? Sıradanlıktan çıkıp sıradışı olma vakti gelmedi mi? Aslında böyle düşünen herkes de sıradanlıktan çıkalım diye düşünerek sıradışı olmak ister ki en büyük sıradanlık bu zaten

Anarşist Ayaklar!

Ayaklar ah ayaklar...

Kötüsünüz her şeyden önce ; iskeleti dik tutmak şöyle dursun psikolojiyi de ayak halinizle ele geçirmeniz akıl alır gibi değil. Aklın boyunduruğu altında ancak kendi özerkliğini ilan etmiş en tutarsız anarşistlersiniz. 

Aşkın Parlak Olduğu Günlerdi...

Aşkın ay ışığı kadar parlak olduğu günlerdi o günler. Kimimiz anlamaz halde etrafta dolaşıp anlamamaya daha çok gayret ederken...

Zıttır Sevmek

Sevmek...Ne de değişik bir şeydir sevmek.Ne de ilginçtir.Ne de değerlidir.Sırlarla doludur sevmek.Belki onu değerli kılan sırlı olması, bilinmez olmasındandır. Anlayamadığımızdandır. İnsanoğlunun en sevdiği duygu ve en nefret ettiği yaşanmışlıktır. Ne de güzeldir sevmek, karşılığını aldıysan; ne de iğrençtir sevmek, yüzüstü bırakıldıysan...Belki de böyle karşıt durumlu olmasıdır, sevgiyi özel kılan.

Farkındalık

İnsanların bir çoğu acınacak durumdadır değil mi? Farkındalık çabası içerisine girenler vardır mesela.Marjinallik çabası içerisinde takındıkları tavırlar sonucu ne kadar salak göründüklerinin farkında olmayan salaklar!Daha kendilerini bile oldukları gibi kabul etmezler.Zaten kendini bile olduğu gibi kabul görmeyenlerden, başkalarını oldukları gibi kabul etmek çok ironik olur.Olmak istediğin gibi olma, olduğun gibi ol.Kendini, kişiliğini kabul gör.Kendinizi kandırıyorsunuz.Çünkü bu kişiler siz değilsiniz.Sizler, siz değilsiniz.